قلمزنی معاصر ایران

تالیف دکتر علیرضا شیخی و فاطمه خانه زرین

آثار قلمزنی بر حای مانده از تپه ها و محوطه های باستانی خبر از ذوق و سلیقه و مهارت ایرانیان در استفاده از فلزهایی مانند مس، طلا، نقره و آلیاژهای آن دارد. اگرچه قلمزنی بر ظروف سیمین و زرین ساسانی همواره با فرم های خلاقانه به اوج رسید؛ اما در دوره اسلامی بهره گیری از فلزات و آلیاژهای متنوع سکوفا شد. از روابط خارجی، تهاجم ترکان، بازیابی هویت ملی در کتیبه های نستعلیق بر آثار فبزی تیموری و صفوی و سپس بازگشت به هنر ایران باستان در دوره قاجار و چهلوی این امر در سیلان بوده است. قلمزنی که تا به امروز به حیات خود ادامه داده در شهرهای شاخص همچون اصفهان، بروجرد، تبریز، تهران، زنجان، شیراز، طبس، کرمان، کرمانشاه، مشهد و بزد کارگاه هایی فعال دارد. این کتاب می کوشد تا تکنیک های مربوط به هنر فلزکاری را در قالب حکاکی، نیم بر و نیم دور، برجسته کاری، جُنده کاری، کوفته گری، مشبک کاری و حجم سازی دسته بندی کند و در ادامه به مواد، ابزار و مصالح و ویژگی های فنی و هنری قلمزنی در شهرهای شاخص ایران سربلند همت گمارد.